تبخال تناسلی یک بیماری منتقله از راه جنسی (بیماری مقاربتی) است. این بیماری منجر به زخم های تبخالی می شود، که تبخال های دردناکی است که در اثر باز شدن مایعی از آن خارج می شود. حدود 16 درصد از افراد بین 14 تا 49 سال از این بیماری رنج می برند.

*علل ایجاد تبخال تناسلی چیست؟

دو نوع از ویروس ها باعث تبخال تناسلی می شوند: ویروس هرپس سیمپلکس (HSV-1) و ویروس هرپس سیمپلکس (HSV-2) که متعلق به یک خانواده از ویروس ها هستند. ویروسها از طریق غشای مخاطی شما وارد بدن شما می شوند. غشای مخاطی شما لایه های نازک بافتی است که سوراخ های بدن شما را می پوشانند. آنها در بینی، دهان و اندام تناسلی یافت می شوند. هنگامی که ویروس ها درون بدن شما قرار دارند، خود را در سلول های شما جای می دهند. ویروس ها به راحتی با محیط خود سازگار می شوند، به طوری که درمان آنها دشوار می شود. HSV-1 یا HSV-2 را می توان در مایعات بدن افراد آلوده یافت، از جمله:

• بزاق
• مایع منی
• ترشحات واژن

*علائم تبخال تناسلی

بیشتر افراد مبتلا به تبخال تناسلی متوجه آلودگی خود نیستند چرا که یا هیچ علامتی ندارند یا علائم آن‌ها خیلی خفیف است. علائم اولیه این بیماری معمولا بعد از ۷ تا ۱۲ روز از آلودگی ظاهر می‌شود و شامل موارد زیر است:
§ درد یا خارش: درد، خارش و حساسیت به لمس در ناحیه تناسلی از علائم این بیماری است.
§ برآمدگی‌های قرمز کوچک یا تاول‌های ریز سفید: این علائم ممکن است چند روز تا چند هفته بعد از عفونت ظاهر شوند.
§ زخم: زخم‌ها با پاره شدن و خونریزی تاول‌ها ایجاد می‌شوند. زخم‌ها ممکن است موجب دردناک شدن دفع ادرار شود.
§ جای زخم: با بهبود زخم ناشی از تبخال تناسلی جای زخم آن باقی می‌ماند.
در شیوع اولیه این بیماری ممکن است نشانه‌هایی شبیه به آنفولانزا و علائمی مثل تورم غدد لنفاوی در ناحیه کشاله ران، سردرد، درد عضلانی و تب دیده شود.

*نواحی درگیر در تبخال تناسلی

این عارضه در محلی که عفونت وارد بدن می‌گردد، ظاهر می‌شود. عفونت با تماس با تبخال تناسلی و سپس خاراندن یا مالیدن آن می‌تواند به نواحی دیگر بدن از جمله چشم‌ها منتقل شود.
زنان و مردان می‌توانند در نواحی مختلفی شامل باسن و ران، مقعد، دهان و مجرای ادراری به تبخال تناسلی مبتلا شوند.
همچنین این بیماری در زنان ممکن است در واژن، نواحی خارجی سیستم تناسلی و دهانه رحم دیده شود و در مردان روی آلت تناسلی و بیضه‌ها ایجاد شود.

عود تبخال تناسلی شایع است.

تبخال‌های تناسلی برای هر فردی متفاوت است. علائم ممکن است طی سال‌ها عود کرده و مجددا خاموش شود. برخی افراد سالانه دچار چندین عود بیماری می‌شوند. با این حال برای بسیاری از افراد با گذشت زمان شیوع بیماری کمتر می‌شود.
طی عود مجدد بیماری و کمی قبل از ظهور تاول‌ها علائم زیر دیده می‌شود:
§ سوزش و خارش در محلی که عفونت اولین بار وارد بدن شده است.
§ درد در ناحیه کمر، باسن و پاها.
با این حال بطور کلی عود بیماری کمتر از بیماری اولیه دردناک است و زخم‌ها سریع‌تر بهبود می‌یابند.

*تشخیص بیماری تبخال تناسلی

• وجود تاول های متعدد پوستی در ناحیه تناسلی
• آزمایش خون
• آزمایش از ترشحات تاول های کنده شده

تست های تشخیصی یا غربالگری برای هرپس تناسلی شامل موارد زیر است:

*تست PCR

با استفاده از تست PCR، هرپس تناسلی حتی در غیاب علائم، تشخیص داده می شود. تست PCR به دنبال اجزای DNA ویروس در نمونه گرفته شده از سلول ها یا مایعات تبخال های تناسلی یا مجاری ادراری است. این تست به طور رایجی برای تشخیص هرپس تناسلی مورد استفاده قرار می گیرد و بسیار دقیق است.

*کشت سلولی

پزشک می تواند طی معاینه نمونه ای از سلول های تبخال تهیه کرده و زیر میکروسکوپ، به دنبال ویروس هرپس سیمپلکس (HSV) در این نمونه باشد.

در صورتی که تبخال ها رو به بهبودی باشند یا آلودگی به تازگی ایجاد شده باشد، ممکن است کشت سلول یا تست PCR نتایج منفی کاذب نشان دهند. تست منفی کاذب نشان می دهد که مبتلا نیستید در حالیکه در واقع بیمار هستید. نتایج مثبت کاذب هم محتمل است. اگر تست مثبت باشد ولی خطر ابتلا به ویروس کم باشد، احتمالا نیاز به تست های بیشتر دارید.

*راه های انتقال

تبخال تناسلي عمدتا در طول رابطه جنسی، از طریق تماس با سطوح تناسلی، پوست، زخم یا مایعات افراد مبتلا به ویروس منتقل می شود. تبخال تناسلي را می توان از پوست ناحیه تناسلی یا مقعد که به نظر می رسد طبیعی است و بدون اينكه علائمي داشته باشد انتقال یابد. این بیماری امروزه در ایالات متحده بسیار رایج است به گونه ای که از هر 5 فرد بزرگسال 1 نفر مبتلا به این بیماری است. اگر شما یا همسرتان دچار تبخال تناسلی باشید از طریق رابطه جنسی دهانی نیز این بیماری می تواند منتقل شود. از آنجایی که ویروس نمی تواند خارج از بدن انسان زنده بماند، از طریق حوله یا صندلی توالت منتقل نخواهد شد.

در شرایط نادر، عفونت تبخال تناسلي می تواند از یک مادر به نوزاد خود در طول زایمان منتقل شود.

*درمان تبخال تناسلی

هیچ درمان قطعی برای تبخال وجود ندارد، زیرا  HSV هرگز از بدن توسط سیستم ایمنی برداشته نمی شود

اما روشهای درمانی به منظور کاهش علایم و کاهش خطر انتقال به شریک جنسی در دسترس هستند :

1.   پوشیدن لباس زیر نخی و اجتناب از پوشیدن لباس های تنگ،  زیرا آنها می توانند جریان هوا را در ناحیه تناسلی محدود کرده وباعث کاهش سرعت بهبودی ضایعات شوند.
2. داروهای ضد درد مانند ایبوپروفن و استامینوفن می توانند درد و تب را کاهش دهند. درمانهای موضعی با بی حس کننده هایی مانند prilocaine، لیدوکائین، بنزوکائین یا تتراکائین همچنین می تواند خارش و درد ناشی از ضایعات هرپسی را تسکین دهد.
3. داروهای ضد ویروس متعددی هستند که برای درمان تبخال مورد استفاده قرار می گیرند از جمله:

aciclovir (آسیکلوویر)، valaciclovir (valacyclovir)، famciclovir، و penciclovir.

 ۴.داروهای ضد ویروسی می توانند فرکانس، طول مدت و شدت شیوع بیماری را نیز کاهش  دهند.

 ۵.همچنین استفاده از کاندوم خطر انتقال را به طور قابل توجهی کاهش می دهد .

*بارداری و تبخال تناسلی

*خطرات انتقال تبخال تناسلی به جنین

خیلی به ندرت هرپس در دوران بارداری به جنین سرایت پیدا می‌کند و 80 تا 90 درصد بچه های مبتلا به ویروس هرپس، در زمان عبور از کانال زایمان به آن مبتلا می‌شوند. اگر کیسه آب دچار پارگی یا نشتی شود احتمال آنکه مایع درون کانال زایمان باعث انتقال عفونت به بدن بچه شود، کم است. اما اگر عفونت به بچه متقل شود برای جلوگیری از آسیب مغزی یا چشمی او داروهای مناسب توسط پزشک تجویز می‌شود.

*در زمان زایمان چه اتفاقی می‌افتد؟

وقتی که درد زایمان شروع می‌شود پزشک بدن شما را از نظر تبخال تناسلی بررسی می‌کند. اگر علائم و درد تبخال در بدن شما وجود نداشته باشد زایمان طبیعی واژینال مجاز است. در غیر این صورت،‌ معمولا توصیه پزشک زایمان سزارین است.

وقتی که بچه به دنیا می‌آید می‌توانید از سینه خودتان به او شیر بدهید زیرا عفونت از طریق شیر به کودک منتقل نمی‌شود اما باید مراقب بروز علائم بیماری روی پستان‌ها باشید که در این صورت امکان انتقال ویروس به کودک وجود دارد.

شیردهی و تبخال تناسلی

اگر تبخال روی یکی از سینه ها وجود داشته باشد، نمی توانید شیردهی انجام دهید. اگر تبخال تناسلی دارید، ممکن است عفونت به هر قسمت از سینه، از جمله نوک پستان و آرئول، گسترش یابد. اگر تبخال تناسلی بر روی یک یا هر دو سینه وجود داشته باشد:

•  می توانید شیردهی را ادامه دهید تا زمانی که نوزاد با تبخال تماس نداشته باشد.
•  از سینه ای که زخم دارد به نوزاد شیر ندهید. تبخال از طریق تماس با زخم گسترش می یابد و برای نوزاد تازه متولد شده خطرناک است.

 تا زمان بهبود زخم شیر را با پمپ از سینه خارج کنید. پمپاژ مانع از پر شدن سینه و درد می شود. می توانید شیر را ذخیره کنید و در بطری به نوزاد بدهید. اما اگر بخشی از پمپ در هنگام پمپاژ زخم را لمس کند، شیر را بیرون بریزید.