تقریبا 100 درصد موارد سرطان دهانه رحم با ویروس پاپیلومای انسانی در ارتباط است. این ویروس که به آن HPV گفته می‌شود، شایع‌ترین عفونت مقاربتی است در صورت سالم بودن سیستم ایمنی، 90% موارد HPV از بدن مبتلایان پاک خواهد شد. در حال حاضر هیچ روش پیشگیری کننده‌ای وجود ندارد که بتواند افراد مبتلا را به دو گروه تقسیم کند، گروهی که HPV از بدن آنها دفع می‌شود و گروهی که HPV باقیمانده و سبب تغیر سلولی غیر طبیعی و یا زگیل می‌شود. ولی تغییرات سلولی بوجود آمده در آزمایش پاپ اسمیر قابل مشاهده است.
تعدادی از انواع HPV تناسلی عامل ایجاد زگیل تناسلی می‌شوند و تعدادی دیگر می‌توانند سلول‌های طبیعی را غیر طبیعی نموده و سبب سرطان شوند. انواع HPV که باعث زگیل تناسلی می‌شود با انواعی که سبب سرطان می‌شود متفاوت است.

*انواع عفونت hpv

اچ پی وی پر خطر:

اچ پی وی نوع 17 و 18، که در 70 درصد مواقع موجب سرطان دهانه رحم میشوند ، انواع دیگر اچ پی وی مانند نوع 31،33،45،52،58 نیز جزء پرخطرها محسوب میشوند.

اچ پی وی کم خطر:

نوع 6 و 11 اچ پی وی که به شکل زگیل بروز میکنند و به ندرت تبدیل به سرطان میشوند ، این نوع زگیل ها در شکل های مختلف بروز میکنند (کلمی شکل و انواع دیگر) زگیل ها یک هفته یا ماه ها بعد از رابطه جنسی با فرد آلوده ،در بدن بروز میکنند.

*علائم اچ پی وی

بیشتر افرادی که به ویروس HPV مبتلا می شوند علائمی از خود نشان نمی دهند. حتی در بیشتر مواقع که فرد علائمی نیز دارد، این علائم به حدی سطحی هستند که خود فرد متوجه آن ها نمی شود. و این بدترین نقطه ی ماجراست که فرد آلوده، ناقل یا مبتلا می باشد و به دلیل عدم اطلاع این ویروس را به راحتی منتقل می سازد.

علائم ابتلا به ویروس اچ پی وی می تواند از خارش، خونریزی و دردهای خفیف و شدید شروع شده و به ظهور زگیل تناسلی منجر شود.

علائم ابتلا به ویروس  HPV نزدیک به دو تا سه ماه بعد از خود ابتلا ظهور پیدا می کنند. اما معنا این نیست که اگر تا سه ماه بعد از رابطه با احتمال انتقال ویروس به این بیماری مبتلا نشدید، ریسک ابتلا به اچ پی وی منتفی باشد. بلکه تا چند سال بعد از انتقال ویروس به بدن فرد نیز می توان منتظر فعال شدن بروز عفونت بود.

علائم ویروس پاپیلومای انسانی مرحله پیشرفته که ممکن است باعث ایجاد سرطان دهانه رحم شوند عبارتند از:

-خونریزی نامنظم یا لکه بینی بعد از اتمام پریود یا بعد از رابطه جنسی

-پریودهای نامنظم

-خستگی

-از دست دادن وزن یا از دست دادن اشتها

-درد در پشت، پا یا لگن

-یک پای متورم

-ناراحتی واژینال

-ترشحات بدبوی واژینال

*راه انتقال ویروس hpv

تمام کسانی که در طول زندگی خود رابطه ی جنسی دارند، حتی اگر کاملا این رابطه ی جنسی محدود و با رعایت آداب باشد، امکان ابتلا به ویروس HPV را دارند. به همین نسبت این ویروس می تواند از طریق تماس جنسی به هر شکل، چه واژینال و چه مقعدی، تماس های جنسی دهانی و... نیز منتقل شود. به این معنا که تمام افراد دارای تماس جنسی می توانند کاندیدای ابتلا یا انتقال ویروس HPV باشند.

*روش های تشخیص اچ پی وی

آزمون DNA ویروس پاپیلوم انسانی

تستی آزمایشگاهی که در آن سلول‌هایی را با خراش دادن گردن رحم تهیه می‌کنند و آنها را از نظر حضور DNA ویروس پاپیلوم انسانی (HPV) بررسی می‌نمایند. امکان دارد این ویروس باعث تشکیل توده‌های (Growths) بافتی غیرطبیعی (به‌عنوان مثال زگیل) شود و تغییرات دیگری را در سلول‌ها ایجاد نماید. ممکن است آلودگی دراز مدت به تیپ‌های خاصی از ویروس پاپیلوم انسانی باعث ایجاد سرطان گردن رحم شود. امکان دارد ویروس HPV در انواع دیگر سرطان (مانند سرطان‌های مقعد، مهبل، فرج، آلت جنسی مردانه، و حلق دهانی) هم نقشی ایفا کند. این آزمایش می‌توان همراه آزمایش پاپ اسمیر انجام شود

 

*پیشگیری از عفونت ویروس پاپیلومای انسانی

۱- از کاندوم استفاده کنید

هنگامی که به درستی استفاده شود، کاندوم ۹۷٪ در برابر اکثر عفونت های منتقله از راه جنسی مؤثر است. هر زمانی که مقاربت واژینال یا مقعدی دارید، از کاندوم استفاده کنید و برای محافظت در طول رابطه دهانی از سد دهانی استفاده کنید. برای اینکه از یک کاندوم به درستی استفاده کنید:

بسته بندی را برای بررسی هر گونه سوراخ، برش نگاه کنید و تاریخ انقضای کاندوم را چک کنید. از یک کاندوم منقضی شده یا کاندومی که به نظر می رسد آسیب دیده استفاده نکنید.

پوشش آن را به دقت باز کنید تا لاتکس کاندوم پاره نشود.

کاندوم را بردارید و سر آن را محکم نگه دارید قبل از این که آن را بر روی آلت بکشید.

بعد از استفاده از کاندوم آن را گره بزنید و در یک سطل آشغال بیاندازید

۲- واکسیناسیون کنید

واکسن هایی که در برابر برخی ویروس های پر خطر پاپیلومای انسانی محافظت می کنند، اکنون به راحتی برای زنان و مردان در دسترس هستند. توصیه می شود دختران واکسن را  بین سنین ۱۱ تا ۱۲ دریافت کنند، اما واکسیناسیون می تواند در هر سنی بین سنین ۹ تا ۲۶ انجام شود. پسران می توانند واکسن را در سن ۱۱ یا ۱۲ سالگی یا تا سن ۲۱ سالگی دریافت کنند.

این واکسن به طور ایده آل بهتر است قبل از اینکه یک  دختر یا زن از نظر جنسی فعال شود دریافت شود، اما هنوز هم ممکن است جوانانی که از نطر جنسی فعال هستند موثر باشد.

واکسن های HPV عموما به مدت هر شش ماه سه بار انجام می شوند.

واکسن گارداسیل نام دیگرش silgard، واکسنی است که برای پیشگیری انواع مشخصی از HPV خصوصا تیپ 6،11،16،18 است کاربرد دارد.بنابراین حدود 60-70% سرطان های دهانه رحم را پیشگیری می کند همچنین سرطانهای مقعد ، ولو ،واژن ، وآلت مردان را نیز که با این تیپ HPVها ارتباط دارند پیشگیری می کند .همچنین تیپ های 11و 6 که 90% زگیل های تناسلی را ایجاد می کند پیشگیری می کند .بنابراین این واکسن گارداسیل 90% زگیل های تناسلی را پیشگیری می کند .

این واکسن زگیلهای موجود را درمان نمی کند اما برای افرادی هم که دچار زگیل شده اند توصیه می شود زیرا از انواع دیگر HPVکه فرد دچار آن نشده است جلوگیری می کند .واکسن گارداسیل معمولا قبل از سنین نوجوانی و قبل از شروع فعالیت جنسی توصیه می شود این واکسن در سال 1980 کشف شد . بعلاوه محافظت این واکسن از ویروسی HPV6-11که مسبب 90% زگیل های تناسلی هستند فرد را از زگیل های تناسلی شایع هم محافظت می کند.در سال 2012 گاداسیل توسط FDAتائید شد .

HPV مخصوصا تیپ 16 در بعضی سرطانهای سروگردن نیز دخالت دارد .واکسن گارداسیل در زنان  27-45 سالگی هم بی خطر است وممکن است در پیشگیری از زگیل تناسلی موثر باشد اما در پیشگیری از سزطان دهانه رحم گروه سنی  موثر نیست .

۳- در مورد تاریخچه جنسی تان بحث کنید

هر زمان که شما شروع به رابطه جنسی با یک شریک جدید می کنید، در مورد تاریخچه جنسی خود با شریکتان گفت و گو داشته باشید. در مورد انواع تست ها و غربالگری هایی که اخیرا انجام داده اید و اینکه بعد از آخرین معاینه تان چند برخورد جنسیتی داشته اید با او صحبت کنید.

قبل از شروع رابطه جنسی با یک شریک جدید، برای بحث کردن در مورد تاریخچه جنسی خود با شریکتان وقت بگذارید.

از این که از آنها سوالات بخصوصی همانند اینکه «آیا متوجه علائمی که ممکن است مربوط به HPV باشند مانند زگیل شده اید؟» و «چند تا شریک جنسی داشته اید؟» نترسید.

به تصمیم شخصی یک فرد برای به اشتراک نگذاشتن یک سری اطلاعات با شما احترام بگذارید اما همچنین درک کنید که شما هیچ اجباری برای داشتن رابطه جنسی با کسی ندارید و ممکن است تصمیم بگیرید که در رابطه جنسی وارد نشوید، اگر نمی توانید اطلاعاتی را که نیاز دارید بدانید را دریافت کنید.

*درمان اچ پی وی

درمانی برای HPV وجود ندارد. اما اکثر عفونت‌های HPV در واقع به مرور زمان برطرف می‌شوند یا به اندازه‌ای ضعیف می‌شوند که بر بدن تأثیری نمی‌گذارند. عفونتی که فعال نمی‌باشد ممکن است، به هنگامی‌که دستگاه ایمنی شخص به دلیل درمان بیماری‌های دیگر مانند سرطان ضعیف می‌شود، به صورت فعال درآید.

مشکلات بهداشتی که توسط HPV ایجاد می‌شود را می‌توان درمان نمود. زگیل و ضایعات پیش سرطانی را می‌توان از طریق درمان انجمادی (منجمد کردن یا Cryotherapy)؛ از راه برداشتن با حلقه الکتریکی (LEEP یا Loop Electrosurgical Excision Procedure)، که در آن از جریان برق برای برداشتن بافت‌های غیرطبیعی استفاده می‌کنند؛ یا با عمل جراحی برداشت. داروهای موضعی (مانند کرم‌هایی که مستقیماً روی پوست مالیده می‌شوند) را هم می‌توان برای درمان زگیل‌های تناسلی تجویز نمود. اما برطرف کردن زگیل‌های تناسلی به این معنی نمی‌باشد که شخص دیگر بهHPV آلوده نیست. امکان دارد زگیل‌ها بعداً برگشت کنند، زیرا ممکن است ویروس هنوز در سلول‌ها زنده مانده باشد. شخص آلوده به HPV که هیچ زگیل آشکاری نداشته باشد هم می‌تواند شریک جنسی خود را به این ویروس آلوده سازد.